DIABELSKIE ŹRÓDŁO FAKA

Jak wszystkim wiadomo, jednym z najciekawszych problemów badawczych, z którymi mierzą się kulturoznawcy na obu półkulach, jest pochodzenie obraźliwego gestu, nazywanego u nas "fakiem". Powstało kilka szkół naukowych, z których każda wyjaśnia genezę owego gestu na swój sposób, odwołując się do Greków, Rzymian, francuskich łuczników, a nawet (jak zwykle w takich przypadkach) ewolucyjnych przodków Homo sapiens.

Problem zapewne nigdy nie doczekał by się właściwego rozwiązania, gdyby nie praca habilitacyjna dr Adama Kołomuszki z Wyższej Szkoły Kosmetologii i Filozofii Życia w Olszynie Bielsko-Podlaskiej. Wbrew osobom nieżyczliwym, inspiracją dla uczonego nie była chęć zrobienia habilitacji za wszelką cenę, ale autentyczna potrzeba rozwiązania problemu malowania paznokcia na palcu środkowym ręki. Dr Kołomuszko natknął się nań opracowując kurs z filozofii malowania paznokci, a dokładniej wykład dotyczący symboliki ozdabiania palca, który - jak wiadomo - używany jest przez młode, malujące paznokcie damy, głównie do robienia faka.

W wyniku kilkuletnich dociekliwych badań doktor Kołomuszko obalił wszystkie dotychczasowe teorie i wykazał, że fak nie jest w ogóle dziełem ludzkim, tylko diabelskim. Niepodważalnym dowodem w tej sprawie jest dolny fragment piętnastowiecznego obrazu, na którym diabeł serwuje faka świętemu Bernardowi czytającemu pobożną księgę:

Podstawowa teza rozprawy Kołomuszki jest więc taka, że ze względu na diabelską genezę obraźliwego gestu, paznokieć fakpalca należy malować na czarno lub czerwono i dekorować symbolami satanistycznymi. Spotkała się ona z pełną aprobatą powołanych przez CK recenzentów i uczelnianej Rady Wydziału Malowania Paznokci. Sprawę można by więc uznać za rozwiązaną i zamkniętą, gdyby nie to, że - jak wskazał jeden z recenzentów - uczonemu nie udało się jednak rozwikłać kwestii malowania fakpalca stosowanego w celach niestandardowych, np. do dłubania w nosie:
 

 Frank Zappa

Sprawa wymaga więc dalszych, pogłębionych studiów naukowych. Ze względu na aplikacyjny charakter badań, dr hab. Adam Kołomuszko bardzo liczy na wsparcie NCBiR w tej sprawie.