Antynomie ministerialnego rozumu (2)

W wysmażonej przez MNiSW  „Ustawie o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym …..” znajdujemy takie oto sformułowania:

Art. 6. 1. 1) Uczelnia ma w szczególności prawo do prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych oraz określania ich kierunków.

Art. 111. 1. 2) Pracownicy naukowo-dydaktyczni są obowiązani prowadzić badania naukowe i prace rozwojowe, rozwijać twórczość naukową albo artystyczną.

W świetle powyższych regulacji bardzo interesująco przedstawiać się będzie sytuacja pracownika naukowo-dydaktycznego jakiejś wątpliwej jakości uczelni np. ekonomicznej niepublicznej, która nie skorzysta z prawa do prowadzenia badań naukowych i prac rozwojowych. Powinien popełnić seppuku czy zostać artystą ?

Niekoniecznie. Zapędzony w kozi róg pracownik może przecież, spełniając wymóg nałożony na niego przez Art.111.1.2 rozwijać twórczość naukową, ale bez prowadzenia badań naukowych ! Działalność tego typu ma już długą tradycję na wielu polskich uczelniach i może być dla poważnej osoby ze stopniem naukowym o wiele przyjemniejsza niż seppuku, że o malowaniu landszaftów czy komponowaniu sonat nie wspomnę.